In de natuurgeneeskunde gaat men er van uit dat ieder wezen over een zelfgenezend mechanisme beschikt. Het zelfgenezend mechanisme is een complex van systemen die binnen het menselijk organisme specifieke taken vervullen. Alle beschikbare mogelijkheden, zoals de hersenen, het zenuwstelsel, het klierstelsel en de spieren worden daarbij ingeschakeld. Het menselijk lichaam stelt alles in het werk om zijn gezondheid te behouden.

Ziekte ontstaat wanneer het zelfgenezend mechanisme verzwakt is en het organisme uit evenwicht raakt. Wanneer die kracht gestimuleerd wordt, kan het genezingsproces op gang gebracht worden. Daarom staat de zieke en niet de ziekte centraal.